the A word

...ή, στα ελληνικά, "η λέξη από Δ". ΟΚ, ας τα πάρουμε ένα - ένα.
Σε αυτό το blog βρίσκομαι με την ιδιότητα (εκ του idiot;) του εργαζόμενου σε ένα χώρο που σύμφωνα με έναν ορισμό "προάγει τις ανάγκες μας". Αυτό, αυτομάτως, με καθιστά προαγωγό (αναγκών). Και, για τους αμύητους, η δουλειά μου είναι να παράγω και να πουλάω ιδέες ικανές να μπουν μέσα στο κεφάλι σας και να σας πείσουν ότι -είτε έχετε είτε όχι τα φράγκα για να επιβιώσετε- οφείλετε να ξεσκίζεστε στη δουλειά -και ίσως να χρειαστεί να δανειστείτε κιόλας- και να ακουμπήσετε ότι βγάλετε αγοράζοντας κάτι που ίσως δε χρειάζεστε, αλλά θα κάνει το γείτονα να ζηλέψει. Με άλλα λόγια, εγώ ευθύνομαι για τα εκνευριστικά διαλλείματα ανάμεσα στις εκπομπές που παρακολουθείτε στην τηλεόραση (άλλη αρχι-τσατσά αυτή) και για την πλύση εγκεφάλου που τα συνοδεύει, μέσα από αυτιστικές ατάκες, χυδαίας αισθητικής εικόνες και ανέμπνευστα τραγουδάκια, ικανά να συγκινήσουν αμοιβάδες και πρωτόζωα.
Ναι, δουλεύω στη Δ******** -αυτή είναι η λέξη από Δ και σε αυτό το blog θεωρείται τουλάχιστον προσβλητική.
Γιατί δεν είμαι εδώ για να ανεμίσω το λάβαρο της ευφυΐας μου και να σας τρίψω στη μούρη την ευρηματικότητά μου. Ούτε για να κανιβαλίσω την όποια δική σας αφέλεια και ηλιθιότητα. Δεν είμαι εδώ ως σαδιστής, αλλά ως μαζόχα. Το γιατί θα το αντιληφθείτε. Μετά το πρώτο διάλλειμα για τους γνωστούς λόγους που αρνούμαι να κατονομάσω.